Een nieuw begin
Als eind december de kerstactiviteiten zijn afgelopen, denk ik vaak na over het nieuwe jaar dat eraan komt. De kinderen hebben vakantie en het dagelijkse leven is wat meer relaxed, en dat is een goed moment om terug te kijken op het jaar dat achter ons ligt, en te bedenken wat ik van het nieuwe jaar verwacht. Zulke momenten van reflectie en bezinning zijn niet altijd zonder de nodige pijn en spijt over fouten die ik in het afgelopen jaar gemaakt heb. Maar het vooruitzicht om aan een nieuw jaar te kunnen beginnen geeft weer ruimte voor hoop en frisse verwachtingen. Op zo’n moment heb ik het gevoel dat ik de kans krijg om een nieuwe start te maken, wat het jaar dat achter me ligt ook gebracht heeft.
Herinneringen die vertrouwen geven
Toen ik binnenkwam klonk er muziek in ons kerkje. Ik keek om me heen naar alle mensen die bij elkaar gekomen waren om samen de jaarwisseling te vieren, en voelde hoe vreugde en hoop mijn hart vulden. Ik dacht aan de gebeden die we het jaar ervoor gebeden hadden. Als gemeente hadden we samen verdriet gehad over afgedwaalde kinderen, geliefden die we verloren waren, banen die we kwijtgeraakt waren en relaties die verbroken waren. Maar we hadden ook de genade van God ervaren toen we terugdachten aan harten die veranderd waren en persoonlijke banden die geheeld waren. Samen hadden we overwinningen gevierd, en bruiloften, behaalde diploma’s en mensen die gedoopt waren. We dachten terug aan kinderen die geboren of geadopteerd waren, die aan de Heer waren opgedragen, en nog veel meer.
Een tijd van afronding
Als het jaar zijn einde nadert, kun je flink gebukt gaan onder taken die je niet voltooid hebt. Verantwoordelijkheden thuis en op het werk lijken oneindig, en wat je vandaag niet afmaakt ligt er morgen nog. Maar op je geloofsweg heb je af en toe een moment nodig waarop je even stilstaat en je kunt verheugen over de trouw van God en de taken die je wel hebt afgerond.
Wat in het oog blijft
De kolibrie is een prachtig vogeltje met een grappige naam in allerlei talen. In het Engels heet hij ‘hummingbird’, naar het geluid dat de snel bewegende vleugels maken. Andere benamingen zijn ‘bloemkusser’ (Portugees) en ‘vliegende juwelen’ (Spaans). Een van mijn favoriete benamingen is biulu, ‘wat in het oog blijft’ (in de Mexicaanse Zapotec-taal). Als je eenmaal een kolibrie gezien hebt, vergeet je hem nooit weer, is de gedachte erachter.
Alledaagse momenten
Ik stapelde de boodschappen in mijn auto en reed voorzicht mijn parkeervak uit. Opeens verscheen er een man op de straat vlak voor mij, die kennelijk nogal haast had. Hij had me niet gezien. Snel remde ik en miste hem net. Geschrokken keek hij op. Onze blikken kruisten elkaar. Op dat moment bedacht ik dat ik een keus had: gefrustreerd met mijn ogen rollen en mijn hoofd schudden, of vergevend glimlachen. Ik deed dat laatste.
Dagboek van dank
Toen ik pas volgeling van Jezus was, moedigde een van mijn geestelijke mentors me aan om een ‘dagboek van dankzegging’ bij te houden. Een klein boekje dat je overal mee naar toe neemt. Dat deed en ik soms schreef ik direct een dankgebed op, wanneer er reden toe was. Op andere momenten schreef ik aan het eind van de week in mijn boekje, wanneer ik de tijd nam om over de afgelopen week na te denken.
Een wonderbaarlijke visvangst
Toen Andrew Cheatle op het strand zijn mobieltje kwijtgeraakt was, dacht hij dat hij hem nooit meer terug zou zien. Ongeveer een week later werd hij echter gebeld door een visser genaamd Glen Kerley. Hij had Cheatles telefoon uit een kabeljauw van vijfentwintig pond gevist. Toen hij weer opgedroogd was, werkte hij ook nog!
Tradities en het Kerstfeest
Als je dit jaar met Kerst een zuurstok verorbert, zeg dan maar eens ‘danke schön’. Het waren namelijk Duitsers die deze lekkernij het eerst maakten. Ze ‘merci beaucoup’ tegen de Fransen voor het woord ‘noël’, en ‘cheers’ tegen de Engelsen voor de maretak die je boven je deur hangt. Uit allerlei landen komen allerlei ideeën en tradities die bij Kerst horen, een feest dat ook bij ons steeds internationaler wordt.
Een boodschap van hoop
Reginald Fessenden had jaren gewerkt aan zijn pogingen om draadloze radiocommunicatie uit te vinden. Andere wetenschappers vonden zijn ideeën maar radicaal en onorthodox; ze twijfelden er aan of het hem ooit zou lukken. Maar hij beweert dat hij op 24 december 1906 de eerste mens was die muziek via een radioverbinding kon beluisteren.
God met ons
‘Christus bij mij, Christus voor mij, Christus achter mij, Christus in mij, Christus onder mij, Christus boven mij, Christus aan mijn rechterzij, Christus aan mijn linkerzij . . .’ De tekst van dit gebed, geschreven door de vijfde-eeuwse Keltische St. Patrick, klinken in mijn hoofd wanneer ik Matteüs’ verslag van de geboorte van Jezus lees. Het voelt als een warme omhelzing die me eraan herinnert dat ik nooit alleen ben.
Stille nacht in je hart
Lang voordat Joseph Mor en Franz Gruber het bekende kerstlied ‘Stille Nacht’ schreven, had Angelus Silezius de volgende woorden al gedicht:
Thuiskomen om Kerst te vieren
Ooit maakte ik (vanwege mijn werk) Kerst mee op een plek die de meeste van mijn vrienden op een kaart niet zouden kunnen aanwijzen. Terwijl ik van mijn werkplek terugliep naar mijn kamer, zette ik me schrap tegen de koude wind die vanaf de sombere Zwarte Zee waaide. Wat miste ik thuis.
