God doet iets nieuws
‘Doet God op dit moment ook iets nieuws in je leven?’ vroeg de gespreksleider van een groep waarvan ik laatst een bijeenkomst meemaakte. Mijn vriendin Mindy maakt in verschillende opzichten een moeilijke tijd door, en reageerde op de vraag. Ze vertelde dat ze geduld nodig had met haar bejaarde ouders, moed voor de gezondheidsproblemen van haar man en begrip voor degenen van haar kinderen en kleinkinderen die nog niet voor Jezus gekozen hadden. Vervolgens zei ze iets dat misschien haaks staat op hoe we doorgaans denken, maar wat wel van een bijzonder inzicht blijk gaf: ‘Het nieuwe dat God in mijn leven doet, is denk ik dat Hij mijn vermogen vergroot om lief te hebben én het aantal kansen om dat te laten zien.’
De stralende schoonheid van God
Lord Howe Island is een paradijsje van witte stranden en helderblauw water, pal aan de oostkust van Australië gelegen. Toen ik het een paar jaar geleden bezocht, trof het mij hoe prachtig het daar was. Je kunt er tussen de schildpadden en de kleurige vissen zwemmen, terwijl iets verderop de maanlipvissen met hun neonkleuren rondjes draaien. In de lagune van het eiland troffen we koraalriffen aan vol helder oranje gekleurde clownvissen en geel gestreepte koraalvlinders, die aan kwamen zwemmen om mijn hand te kussen. Ik was door zoveel pracht omgeven, dat ik niet anders kon dan God loven.
Gereinigd
Toen ik de afwasmachine opende, vroeg ik me af wat er verkeerd gegaan was. In plaats van een stralend schone afwas haalde ik er glazen en borden uit die met een laagje kalkachtig stof bedekt waren. Ik vroeg me af of het harde water dat bij ons uit de kraan komt er debet aan was, of dat de machine misschien stuk was.
Overvloedige vrucht
In het voorjaar en de zomer heb ik altijd veel bewondering voor de vruchten die in de tuin van onze buren groeien. Hun goed onderhouden wijnranken groeien over een hek heen dat onze tuinen van elkaar scheidt, en brengen grote trossen druiven voort. Takken met mooie paarse pruimen en forse sinaasappels hangen net binnen ons bereik.
Aandacht schenken
John Newton heeft geschreven: ‘Als ik naar huis ga en een kind zie dat een cent verloren is, en ik door hem een andere cent te geven de tranen kan afwissen, dan heb ik het gevoel dat ik iets gedaan heb. Ik zou graag grotere dingen willen doen, maar ook dit zal ik niet nalaten.’
Gezocht door God
Elke zaterdag staat ons hele gezin langs de atletiekbaan om mijn dochter aan te moedigen en toe te juichen, die in het crosscountry-team van haar school zit. Als ze de finish hebben gehaald, waaieren de renners uit om zich tussen hun teamgenoten, trainers en ouders te voegen. Ze gaan op in de massa (van vaak meer dan driehonderd toeschouwers), waardoor het wel eens moeilijk is om een bepaald iemand terug te vinden. We turen tussen de menigte tot we onze dochter zien, en we die ene sporter kunnen omhelzen voor wie we gekomen zijn.
De slang en de driewieler
Jarenlang heb ik een verhaaltje verteld over de tijd in Ghana toen mijn broer en ik nog kleuter waren. In mijn herinnering had hij onze oude driewieler bovenop een kleine cobra geparkeerd. Het fietsje was te zwaar voor de slang, die onder het voorwiel vast bleef zitten.
Weggelokt
In de zomer van 2016 wist mijn nichtje me over te halen om Pokémon Go te gaan spelen. U weet wel, het spel dat je op de smartphone speelt, waarbij je de camera die erop zit gebruikt. Het doel van het spel is om Pokémons te ‘vangen’. Als er één in het spel komt, verschijnt er op het scherm van je telefoon ook een rood-witte bal. Om de Pokémon te vangen moet je de bal met een vingerbeweging naar de Pokémon schieten. Deze is echter gemakkelijker te vangen, wanneer je hem lokt met een ‘Lure’.
Het belang van de ander
Jaime, een vriend van me, werkte voor een gigantisch internationaal bedrijf. Toen hij nog maar pas bij het bedrijf was, kwam er een man bij zijn bureau staan, die een gesprek begon en aan Jaime vroeg wat hij daar precies deed. Toen hij dat verteld had, vroeg Jaime hoe de man heette. ‘Ik ben Rich,’ was het antwoord.
Weg is de schuld
Als jong meisje had ik eens een vriendin gevraagd om samen met mij naar een cadeauwinkel in de buurt te gaan. Ik was geschokt toen ze een handjevol kleurige haardspeldjes in mijn jaszak duwde, en me de winkel uit trok zonder ervoor te betalen. Een week lang vrat het schuldgevoel aan me voordat ik het aan mijn moeder durfde te vertellen. Onder tranen kwam het hele verhaal eruit.
Rijp voor de oogst
In de nazomer maakten we een wandeling door de bossen van New Forest in Engeland, waar we heerlijk bramen plukten die daar in het wild groeiden, terwijl we naar de paarden keken die vlakbij heen en weer draafden. Terwijl ik genoot van de overvloed aan zoete vruchten die daar misschien jaren eerder door anderen waren geplant, moest ik denken aan iets wat Jezus tegen zijn discipelen zei: ‘Ik stuur jullie erop uit om een oogst binnen te halen waarvoor je geen moeite hebt hoeven doen’ (Joh. 4:38).
Wees eens stil
‘In de laatste vijf jaar hebben we meer informatie voortgebracht dan in de hele geschiedenis ervoor, en het komt voortdurend allemaal op ons af,’ schrijf Daniel Levitin (in The Organized Mind: Thinking Straight in the Age of Information Overload, in het Nederlands vertaald als Een opgeruimde geest. Omgaan met de stortvloed aan informatie die dagelijks op je afkomt). ‘In zekere zin,’ meent Levitin, ‘zijn we verslaafd geworden aan hyperstimulatie.’ De doorlopende stortvloed aan nieuws en kennis kan je denken volledig overheersen. In de huidige wereld waarin je constant vanuit de media gebombardeerd wordt , wordt het steeds moeilijker om de tijd te vinden om stil te zijn, na te denken en te bidden.
