De gave van de gastvrijheid
De maaltijd waarbij we gezinnen uit vijf verschillende landen te gast hadden blijft een geweldige herinnering. Op de een of andere manier liep het niet zo dat iedereen alleen met zijn buurman of—vrouw sprak, maar had iedereen zijn bijdrage aan een gezamenlijk gesprek over het leven in Londen vanuit het gezichtspunt van verschillende delen van de wereld. Aan het eind van de avond hadden mijn man en ik het erover dat we veel meer ontvangen hadden dan we gegeven hadden, inclusief de warme gevoelens van nieuwe vriendschappen en het leren over verschillende culturen.
Over liefde en oude schoenen
Mijn vrouw en ik maken soms elkaars zinnen af. Na meer dan dertig jaar huwelijk zijn we behoorlijk vertrouwd geworden met de manier waarop de ander denkt en praat. Soms hoeven we de zin zelfs helemaal niet af te maken; een enkel woord of een blik is genoeg om een bepaalde gedachte over te brengen.
Twee portretten
De trotse grootmoeder hield de twee ingelijste foto’s stevig vast, toen zij ze in de hal van de kerk aan haar vrienden liet zien. Op de eerste foto was haar dochter te zien, die ze in haar vaderland Burundi had achtergelaten. Op de andere stond haar kleinzoon, die deze dochter onlangs op de wereld gezet had. De dochter zelf stond er evenwel niet op. Zij was tijdens de geboorte gestorven.
Als een van ons
Bij de herdenkingsdienst van Charles Schulz (1922-2000), de bedenker van de bekende Peanuts-stripjes, vertelde zijn vriend en collega-cartoonist Cathy Guisewite over de medemenselijkheid en het mededogen van de overleden striptekenaar. ‘Hij schonk de hele wereld figuurtjes die precies wisten hoe wij ons allemaal voelden, die ons het gevoel gaven dat we nooit alleen waren. En toen gaf hij ons zichzelf als cartoonist, en gaf ons het gevoel dat we nooit alleen waren [. . .]. Hij bemoedigde ons. Hij leed met ons mee. Hij gaf ons het gevoel dat hij precies als ons was.’
Hart en ziel
De jonge Isaac Watts vond dat de muziek in zijn kerk hopeloos tekortschoot, waarop zijn vader hem uitdaagde om met iets beters te komen. En dat deed hij. Zijn gezang ‘When I survey the wondrous cross’ wordt wel het beste van het Engelse taalgebied genoemd, en is in talloze andere talen vertaald. De Nederlandse vertaling heet ‘O kostbaar kruis, o wonder Gods’.
Gegrinnik in het donker
In een artikel in de Washington Post getiteld ‘Tech Titans’ Latest Project: Defy Death’ schreef Ariana Cha over pogingen van technologiemagnaten als Peter Thilee om manieren te vinden om het leven van de mens tot in het oneindige op te rekken. Het is een project waarvan ze bereid zijn er miljarden in te stoppen.
De ring van de onzichtbaarheid
De Griekse filosoof Plato (ong. 427-348 v.Chr.) had een creatieve manier bedacht om licht op de duistere kant van het menselijke hart te werpen. Hij vertelde het verhaal van een herder die per ongeluk een gouden ring vond die diep in de aarde verborgen was geweest. Op een dag kwam door een grote aardbeving een oud graf in een berg open te liggen, waar de herder de ring zag liggen. Bij toeval ontdekte hij ook dat de ring de magische eigenschap had dat hij de drager ervan in staat stelde wanneer hij maar wenste onzichtbaar te worden. Op grond van het idee van onzichtbaarheid, wierp Plato de vraag op: zouden mensen de verleiding om slechte dingen te doen kunnen weerstaan, als ze zich er geen zorgen over hoefden te maken dat ze betrapt en gestraft zouden worden?
Vrije toegang
Een paar jaar geleden nodigde een vriend me uit om samen met hem als toeschouwer een professioneel golftoernooi bij te wonen. Voor mij was dat de eerste keer, en ik had er geen idee van wat ik moest verwachten. Toen we daar kwamen kreeg ik tot mijn verrassing allerlei geschenkjes, informatie en plattegronden van de golfbaan. Maar het allermooiste was dat we toegang kregen tot de VIP-tent achter de achttiende ‘green’, waar we gratis eten kregen en konden zitten. Tot die tent had ik in mijn eentje nooit toegang gekregen. Het was alleen dankzij mijn vriend dat ik daar zomaar mocht komen.
Man uit één stuk
Kaleb was een echte ‘man uit één stuk’. Samen met Jozua hoorde hij bij het twaalfkoppige verkenningsteam dat eropuit gestuurd werd om het beloofde land te onderzoeken, en dat aan Mozes en het volk rapporteerde wat ze gezien hadden. Kaleb zei: ‘We kunnen zonder problemen optrekken en het land in bezit nemen. We kunnen dat volk makkelijk aan’ (Num. 13:30). Maar tien van zijn teamleden vonden dat ze onmogelijk konden slagen. Ondanks al Gods beloften, zagen zij alleen maar beren en leeuwen op de weg (vers 31-33).
‘Wat als’
Zelfs jaren nadat we in 2002 onze (toen zeventienjarige) dochter Melissa door een auto-ongeluk kwijtraakten, betrap ik mezelf er soms op dat ik de ‘wat als’-vraag stel. Wanneer je door verdriet overvallen wordt, is het niet zo moeilijk om je de gebeurtenissen van die noodlottige avond in juni voor de geest te halen, en aan factoren te denken die (als ze net anders gelopen waren) ervoor gezorgd zouden kunnen hebben dat onze Mel veilig thuis gekomen was.
Hou de vaart erin
Een van mijn lievelingsprogramma’s op de tv is The Amazing Race. Dit is een realityshow waarin tien echtparen naar het buitenland worden gestuurd en met de trein, bus, taxi, fiets en benenwagen van halte naar halte moeten racen om hun instructies voor de volgende uitdaging op te halen. Het doel is om als eerste echtpaar een bepaalde plek te bereiken, om de hoofdprijs van een miljoen dollar in de wacht te kunnen slepen.
Volmaakte genade
Wat Jezus over absolute idealen en over absolute genade zegt, lijkt elkaar tegen te spreken.
