Beter dan ooit
Er is een verhaal over een groep zalmvissers die na een lange werkdag in een Schotse pub bij elkaar zaten. Een van de vissers wilde laten zien hoe groot een zalm was die hij die dag gevangen had. Hij stak zijn armen wijd uit, maar sloeg daarbij een glas whisky tegen de witgekalkte muur, waar een bruine vlek op achterbleef. Hij verontschuldigde zich bij de eigenaar van de pub en bood aan de schade te vergoeden. Maar hij kon er verder weinig aan doen. De muur was verknald. Een man die aan een tafeltje iets verderop zat, zei: ‘Maak je niet druk.’ Hij stond op, haalde een stuk schildergereedschap uit zijn zak en begon op en om de lelijke plek te schetsen. Langzaam maar zeker kwam er de kop van een machtig hert uit tevoorschijn. Deze man was Sir E. H. Landseer, de beroemdste dierenschilder van Schotland.
Moedig weerstand bieden
Teresa Prekerowa was nog maar een tiener toen de Duitsers aan het begin van de Tweede Wereldoorlog haar vaderland Polen binnenvielen. Al snel begonnen haar Joodse buren te verdwijnen, gearresteerd door de nazi’s; zo begon de Holocaust. Daarom riskeerden Teresa en vele andere Polen hun leven door hun Joodse landgenoten uit het getto van Warschau en de vernietiging door de nazi’s te redden. Later werd Teresa een van de voornaamste historici van de oorlog en de Holocaust, maar het was haar moed om tegen het kwaad van de ‘Endlösung’ in weerstand te bieden, waaraan ze te danken had dat haar naam aan de lijst van ‘Rechtvaardigen onder de Volkeren’ van Yad Vashem toegevoegd werd.
Vragen om hulp
Ik kreeg haar e-mail binnen aan het eind van een lange, drukke werkdag. Ik opende hem niet. Ik was al aan het overwerken om een familielid te helpen die ernstig ziek was. Voor extra sociaal contact had ik op dat moment geen tijd, vond ik.
Gods brandhout
De meid pakte de kleinste kinderen op en rende het brandende huis uit. Ondertussen riep ze luid naar Jacky van vijf dat hij ook naar buiten moest rennen.
Voor je vrienden
In de roman Woeste Hoogten van Emily Brontë komt een twistzieke man voor die voortdurend met bijbelcitaten op de proppen komt om zijn medemensen te bekritiseren. In het boek wordt deze figuur omschreven als de ‘meest vermoeiende zelfgenoegzame farizeeër die ooit een Bijbel plunderde om zichzelf de beloften toe te eigenen en de vervloekingen naar zijn buren te slingeren’.
Een mysterie onthuld
Toen ik op een dag van mijn werk thuiskwam en een paar damesschoenen met hoge hakken bij onze oprit zag staan, dacht ik zeker te weten van wie ze waren. Ik zette ze in de garage om ze aan mijn dochter Lisa te geven wanneer ze weer bij ons terugkwam om haar kinderen op te halen. Maar toen ik haar erover vertelde, bleek ze geen idee te hebben van wie de schoenen waren. Niemand in ons gezin wist er iets van, daarom zette ik ze terug op de plek waar ik ze gevonden had. De dag erna waren ze verdwenen. Een mysterie.
Aren lezen
Ik heb een Tanzaniaanse vriendin die een visie heeft om een verlaten stuk land in de hoofdstad Dodoma te redden en weer in gebruik te nemen. Met het oog op de noden van een aantal weduwen die daar wonen, is Ruth van plan om het stoffige stuk land te gebruiken om kippen te houden en groenten te kweken. Deze visie om iets voor de armen te doen, wortelt in haar liefde voor God, en is geïnspireerd door haar bijbelse naamgenote Ruth.
Eerst aan God vragen
Toen we pas getrouwd waren, vond het ik vaak moeilijk in te schatten wat de voorkeur van mijn vrouw had. Wat wilde ze liever: rustig samen thuis eten, of uit eten gaan in een mooi restaurant? Vond ze het prima dat ik een avondje met de jongens uit ging, of had ze verwacht dat we het hele weekend samen zouden zijn? Dat soort dingen. Op een keer besloot ik het haar gewoon te vragen: ‘Wat wil jij?’
Als je het gehad hebt
Soms is het erg vermoeiend om ‘het goede’ te doen. Je vraagt je af wat voor verschil je goedbedoelde woorden en daden nu eigenlijk maken. Dit had ik laatst toen ik aan een vriendin een bemoedigende e-mail wilde sturen, waarover ik eerst veel gebeden en nagedacht had. Maar wat kreeg ik terug? Een heel boos e-mailtje. Hierdoor voelde ik me weer gekwetst en boos. Hoe kan het dat ze me zo verkeerd heeft begrepen?, vroeg ik me af.
Het gaat niet om de vis
Vanaf de kust van South Queensland in Australië is hij al vaak gezien: Migaloo, de eerste albino bultrugwalvis die ooit geregistreerd is. Het is een schitterend dier, van naar schatting meer dan tien meter lang, en zo zeldzaam dat in Australië een speciale wet is aangenomen om hem te beschermen.
Vele mooie dingen
Toen ze op haar sterfbed lag, keek de zendelinge en kunstenares Lilias Trotter door een raam naar buiten, en zag ze een visioen van een hemelse wagen. Volgens haar biograaf vroeg iemand haar: ‘En, zie je veel mooie dingen?’, waarop ze antwoordde: ‘Jazeker, vele, vele mooie dingen.’
Op Gods weg wandelen
‘We gaan déze kant op’, zei ik, terwijl ik de schouder van mijn zoon aanraakte en hem de juiste richting op hielp, achter zijn moeder en zussen aan die tussen de menigte een eindje voor ons liepen. Dat was niet de eerste keer dat ik dit deed, tijdens het dagje in het pretpark dat we met ons gezin hadden. Hij was moe en werd sneller afgeleid. Waarom kan hij niet gewoon achter ze aanlopen? vroeg ik me af.
