Hij kent je bij naam
Toen ik National September 11 Memorial in New York City bezocht, nam ik snel een foto van een van de vijvers met weerspiegelend oppervlak. Om de twee vijvers heen staan de in bronzen platen gegraveerde namen van de bijna drieduizend mensen die omgekomen zijn bij de aanval op het World Trade Center. Toen ik later de foto nauwkeurig bekeek, zag ik de hand van een vrouw die op een naam rustte. Velen gaan naar die plek toe en raken de naam van een geliefde aan, en denken aan hem of haar terug.
Overeind blijven
Het was een ijskoude winterdag, en ik dacht eraan hoe ik van mijn warme voertuig zo snel mogelijk in een warm gebouw kon komen. Het volgende moment lag ik op de grond met mijn knieën naar binnen gedraaid en min onderbenen naar buiten. Ik had niets gebroken, maar had wel veel pijn. Die pijn zou met het verstrijken van de tijd nog veel erger worden. Het zou nog weken duren voor ik weer helemaal genezen was.
Ruiken naar Jezus
Warm en stoffig stapte Bob uit de bus waarin hij naar een andere stad gereden was. Hij was ver van huis, moe van de lange dag op de weg en dankbaar dat hij kon gaan eten bij vrienden van vrienden die daar in de buurt woonden. Ze heetten hem hartelijk welkom, en onmiddellijk kreeg hij een vredig gevoel. Hij voelde zich daar thuis, prettig, veilig en gewaardeerd.
Eerlijk zijn tegenover God
Als ik mijn hoofd buig, mijn ogen sluit, en mijn handen vouw om te gaan bidden, dan begin ik zo: ‘Heer, ik kom tot U als uw kind. U bent groot en goed . . .’ Maar mijn ogen schieten weer open. Ik moet er opeens aan denken dat mijn zoon zijn geschiedenisproject vandaag nog moet afmaken. En dat terwijl hij na school een basketbalwedstrijd heeft. Ik zie hem al tot diep in de nacht aan zijn huiswerk zitten. Als hij dan te moe wordt, maak ik me zorgen of hij niet de griep zal krijgen . . .
Onveranderlijke liefde
Toen ik op de middelbare school zat, tenniste ik in het schoolteam. Ik bracht heel wat uurtjes van mijn tienerjaren door op een paar betonnen tennisbanen in de buurt om zo goed mogelijk te worden.
God is je kracht
Competitief ingestelde bodybuilders leggen zichzelf vaak een streng trainingsprogramma op. De eerste maanden ligt de nadruk op de groei in omvang en kracht. Later verleggen ze de aandacht naar het kwijtraken van vet dat om de spieren heen zit. Wanneer een wedstrijd nadert drinken ze minder water dan normaal, zodat hun spierweefsel beter zichtbaar wordt. Doordat ze minder voeding tot zich nemen zijn ze op de dag van de wedstrijd in feite op hun zwakst, terwijl ze het sterkst ogen.
Bruggen bouwen
In onze buurt worden alle huizen door grote betonnen muren omgeven. Op veel van die muren is prikkeldraad bevestigd dat onder stroom staat. Dat doet men om dieven buiten te houden.
Voorbij de sterren
In 2011 vierde de NASA dat de organisatie al dertig jaar aan ruimteonderzoek deed. In die drie decennia hadden spaceshuttles meer dan 355 mensen de ruimte in gebracht, onder andere om het Internationale Ruimtestation ISS te bouwen. Tegenwoordig zijn vijf shuttles buiten bedrijf en heeft de NASA de aandacht verlegd naar verkenning van de diepe ruimte.
De weg naar huis terug vinden
Soms is de levensreis zo zwaar dat je het gevoel hebt dat je niet meer verder kunt, en dat er geen enkel lichtje aan het eind van de tunnel te zien is. Toen we eens in ons gezin zo’n periode meemaakten, kwam mijn vrouw op een ochtend naar beneden met een nieuwe gedachte die ze in haar stille tijd gekregen had: ‘Ik geloof dat God wil dat we wanneer het weer licht is niet vergeten wat we in deze duistere periode leren.’
Kracht voor de reis
Er is een klassiek verhaal, Hinds Feet on High Places (‘poten van een hinde op hoge plekken’), dat een allegorie voor het christelijke leven is. Het is gebaseerd op de bijbeltekst Habakuk 3:19. Hoofdpersoon is een jonge vrouw genaamd Grote Angst (‘Much Afraid’ in het Engels), die met de Herder mee op reis gaat. Maar Grote Angst durft de Herder niet te vragen haar te dragen.
Het medeleven van een jonge agent
Toen hij op het bureau terug was, zat de politieagent tegen de muur geleund wezenloos voor zich uit te staren. Een melding van huiselijk geweld had hem de hele middag beziggehouden. Nu, na afloop, zat er een jongeman vast, zat zijn vriendinnetje bij de EHBO en was er een geschokte moeder die zich afvroeg hoe het zover had kunnen komen. Dit voorval zou Vic Miglio nog lang door het hoofd blijven spoken.
Gered worden
In 2016 had New York City vijf doden en eenenvijftig gewonden te betreuren door liftongelukken. Dit was voor het stadsbestuur aanleiding voor een campagne om de mensen te leren niet in paniek te raken, maar kalm en veilig te blijven. Het ergst eraan toe waren mensen die probeerden zichzelf te redden, wanneer er iets misging. De beste manier om er veilig doorheen te komen, gaven de autoriteiten aan, was: ‘Bellen, kalm blijven en afwachten.’ Eigenaars van gebouwen beloofden snel te reageren om te voorkomen dat mensen gewond zouden raken, en hen uit hun gevaarlijke situatie te redden.
